خطا
  • قالبی برای نمایش موجود نیست . لطفا با سرپرست سایت تماس بگیرید

سرویس فرهنگی

«شیر در زنجیر»، نمایشی از عظمت یک سردار

در این نمایش کامران تفتی، پردیس افکاری،رضا حسنی، امیرنیک‌سرشت، بابک جاویدی، وجیهه لاریجانی، محمد تنهایی، محمد مقدسی، مقداد افشار،علی رضا رضوانی، محمدرضا حیدری، ایمان میرهاشمی، حمید فتوحی، علیرضا میرزایی،علی برزگران، احمدشبروی،پگاه نوربخش، کامران گودرزی،لیلا خلیلی،آرمین وجدانی، امیر علی روحی مقدم به ایفای نقش می‌پردازند.

طبق ماده ۱۳۶ قانون تجارت هیئت مدیره فعلی خانه موسیقی قانونی است

جلسه نقد و بررسی عملکرد خانه موسیقی در حالی برگزار شد که تنها سه تن از منتقدان در این جلسه حضور داشتند؛ در میان این سه شروین مهاجر حضور داشت که تنها نامه‌ی نخستِ منتقدان را امضا کرده بود و دو تن دیگر از منتقدانِ حاضر در این جلسه اعتراض اصلی اشان به ستاره‌دار شدنشان و عدم صدور کارت‌شان از سوی انجمن موسیقی و همچنین پیگیری بیمه بود.  منتقدان خانه موسیقی در هفته جاری با انتشار دو نامه اعلام کرده بودند که در جلسه خانه موسیقی حاضر نمی‌شوند و تنها منتظر استعفای مدیران خانه موسیقی هستند.  در این جلسه حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی، محمد سریر رئیس هیات مدیره خانه موسیقی، هوشنگ کامکار از اعضای شورای عالی خانه موسیقی، کامبیز نوروزی حقوقدان، رضوانی مشاور حقوقی خانه موسیقی و جمعی از اصحاب رسانه حضور داشتند.  حمیدرضا نوربخش در ابتدای این جلسه ضمن اشاره به نقدهای وارده به خانه موسیقی طی چند ماه گذشته، گفت: مدت‌هاست نقدهای مختلفی درباره عملکرد خانه موسیقی مطرح می‌شود. به تناوب هم با مراجعه این دوستان، پاسخگو بوده‌ایم. همچنین نامه‌های گروه‌ها با امضاهای مختلف را دریافت کردیم، نامه‌هایی که رسانه‌ای هم شدند. در ادامه تصمیم گرفتیم که جلسه نقد را در خانه موسیقی برگزار کنیم. در همین ارتباط تماس‌هایی با من گرفته شد و گفتند که مشخصا چه کسانی قرار است بیایند؟ من هم گفتم ما با گروه خاصی طرف نیستیم. چرا که هر کسی که به عملکرد خانه موسیقی نقد دارد، می‌تواند در این جلسه شرکت کند و ما از هر کسی که به خانه موسیقی نقد دارد، دعوت کردیم.  در ادامه این نشست دو حقوقدان حاضر در جلسه به ایرادهای قانونیِ وارده به خانه موسیقی پاسخ دادند.  مدیران خانه موسیقی و منتقدان هر کدام سهمی از حقیقت را دارند  کامبیز نوروزی حقوقدان در ابتدای سخنانش گفت: ‌چرا اتفاق‌هایی که پیرامون خانه موسیقی افتاده را منفی می‌بینیم؟ ‌ بالاخره عده‌ای انتقاد دارند و به نظرم برآیند همه این اتفاقات مثبت است. اساسا این نهاد صنفی نه نوجوان و یا جوان که در حقیقت کودک است. یعنی نهادهای صنفی فرهنگی هنری اساسا عمرشان از 10، 15 سال بیشتر تجاوز نمی‌کند. اعلان حضور صنف و اخذ اوصاف صنفی در این مشاغل جدید است. متاسفانه به دلایل متعدد مشاغل فرهنگ و هنر در ایران توسعه نداشته است و تنها نزدیک به دو دهه است که اندکی پروبال گرفته است. دیگر صنوف هنری مانند سینما و تئا‌تر و روزنامه‌نگاران و... تازه هستند. ببینید اگر به سراغ صنف رستوران‌ها برویم، قطعا مشکلاتشان بسیار کمتر است. چرا که هم قدمت دارند و هم مسائلشان به حساسی حوزه هنر و فرهنگ نیست.  وی افزود: متاسفانه اختلافات و انتقادات گاهی با زیان تند و برنده بیان می‌شود. اما تحت هیچ شرایطی نباید توهین کنیم. حساسیت‌های ایجاد شده پیرامون خانه موسیقی اتفاق مثبتی است. ضمنا روابط یک دست عامرانه هم وجود ندارد که کسی نتواند حرف بزند. من فارغ از ماهیت و صحت و سقم این گفته‌ها و شنیده‌ها، این اتفاقات را مثبت ارزیابی می‌کنم. در شرایط‌های این چنینی معمولا دو طرف سهمی از حقیقت دارند و هر یک از طرفین بهره‌ای از حقیقت نزدشان است. اما در این میان قاعده‌ای وجود دارد که می‌گوید این مسائل باید در قالب اخلاق و حقوق حل شود و نباید از این دو چارچوب خارج شویم.  ماده 136 قانون تجارت می‌گوید؛ هیات مدیره فعلی قانونی است  شاید مهمترین بخش این نشست زمانی بود که کامبیز نوروزی درباره مسئله غیر قانونی بودن حضور اعضای هیات مدیره و شورای عالی توضیحاتی را ارائه داد.  نوروزی گفت: در موسسات دولتی و خصوصی قاعده به این شکل است که هیات مدیره باید با برگزاری مجمع عمومی انتخاب شوند. و ماده 136 قانون تجارت در این باره بسیار صریح است که تا انتخاب هیات مدیره جدید، هیات مدیره فعلی معتبر و باقی است. بدون اینکه کاری به چرایی عدم برگزاری انتخابات داشته باشیم، این قاعده قانونی است و مدیرانی که نامشان در روزنامه رسمی یاد شده، اعمالشان تا زمان انتخاب هیات مدیره جدید قانونی است.  این در حالی است که منتقدان خانه موسیقی بارها هیئت مدیره کنونی را غیرقانونی خطاب کرده‌اند.  چرا حرف از استعفا می‌زنند  در ادامه رضوانی مشاور حقوقی خانه موسیقی گفت: من همه نامه‌هایی که تا کنون در مورد خانه موسیقی منتشر شده را خوانده‌ام و در هر دو جلسه گفتمان ضرب اصول هم شرکت کرده‌ام. در صفحه سوم نامه‌ای که به تازگی منتشر شده آمده است: «هیات مدیره و شورای عالی خانه موسیقی هر دو غیرقانونی‌اند و مدت‌هاست دوره‌ قانونی آن‌ها به سررسیده است. حداقل حسن نیت این افراد بازتابی جز استعفای مکتوب نمی‌تواند داشته باشد.» در یک پاراگراف چهار خطی چهار بار کلمه غیر قانونی به کار رفته و متعاقب آن خواسته‌اند که هیات مدیره و شورای عالی استعفا بدهند.  وی افزود:‌‌ همان طور که آقای نوروزی فرمودند، مادر ماده 136 قانون تجارت به صراحت داریم که به هر دلیلی انتخابات برگزار نشود، هیئت مدیره پیشین قانونی است و به رسمیت شناخته می‌شوند. فرض ما بر این است که هیات مدیره اصلا با برگزار نکردن انتخابات تخلف کرده است؛ با این فرض هم شخصیت حقوقی هیات مدیره تا زمان انتخابات جدید قانونی است.بنابراین هیات مدیره و شورای فعلی خانه موسیقی قانونی‌اند. این مسائله نشان می‌دهد که ما انگار در انتقادات کمتر درگیر مسائل حقوقی شده‌ایم. یک نگاه ساده به ماده 136 قانون تجارت کاملا ما را در معرض این قرار می‌دهد که ما اصلا با هیات مدیره غیرقانونی طرف نیستیم. پس ما با یک هیات مدیره قانونی طرفیم و همین که منتقدان در برابر یک هیات مدیره قانونی حرف از استعفا می‌ز‌نند خود روشنگر بخشی از این ماجراست.  مجبورم نیت‌خوانی کنم  مشاور حقوقی خانه موسیقی ادامه داد: اما ما می‌خواهیم درباره این موضوع بحث کنیم که آیا مصوبه مجمع عمومی فوق‌العاده، مبنی بر به تعویق انداختن انتخابات و متعاقب آن تمدید یک ساله دوران حضور هیات مدیره، تخلف بوده است یا خیر. ما قانونی بودن هیات مدیره را پیش‌فرض داریم. حال سوال این است آیا مصوبه مجمع فوق‌العاده در حوزه اختیارات این مجمع بوده است یا خیر؟ چون متن نامه‌های منتقدین شفاف نیست، مجبورم نیت خوانی کنم. به گمانم منظورشان این بوده است که مجمع فوق‌العاده واجد چنین اختیاراتی نبوده است.  بنابر روزنامه رسمی و انتخابات قبلی هیات مدیره مجمع فوق‌العاده‌ای در سال 93 تشکیل می‌شود قبل از اینکه دوران قانونی 4 ساله به پایان برسد. مسئله بدین گونه است که در مسائلی که مربوط به نقل و انتقالات املاک خانه موسیقی مطرح است و توافقاتی که ما با نهاد‌ها و اشخاص ثالث داشتیم، مشکلاتی ناشی از تغییر امضای مدیران به وجود آمد که می‌توانست مسئله انتقال املاک خانه موسیقی را تحت شعاع قرار دهد. خود مجمع عمومی فوق‌العاده پیشنهاد داد برای اینکه مشکلی پیش نیاید و با توجه یه اینکه سررسید انتخابات شورای عالی و هیات مدیره 3 ساله و 4 ساله بود که خود این موضع مشکلاتی را ایجاد می‌کرد. برای اینکه سر رسید انتخابات را یکی بکنیم و برای اینکه مشکلاتی برای صاحبان حق امضا پیش نیاید، تصمیم گرفتیم یک سال تصمیم تمدید کنیم. اصل بر صحت امر حقوقی است  رضوانی تصریح کرد: ‌ موضوع آن مجمع فوق‌العاده این بوده که انتخابات تخصصی کانون‌های تخصصی یک سال عقب بیفتد. متعاقب به تعویق افتادن انتخابات، این است که عمر شورای عالی و هیات مدیره افزایش پیدا می‌کند. چرا که مکانیزم انتخابات خانه موسیقی از پایین به بالا است و به صورتی است که کانون‌ها اول باید انتخاباشان را برگزار کنند و پلکانی به هیات مدیره برسند. جلسه با تشریفات قانونی کامل برگزار شده؛ دعوت‌ها به درستی انجام شده، حدنساب رعایت شده و جلسه با حدنساب قانونی به این تصمیم رای داده است. حال سوال این است: مجمع عمومی فوق‌العاده اجازه چنین تصمیمی داشته است یا خیر؟ وی عنوان کرد: ما برای پاسخ به این پرسش باید به اساس‌نامه مراجعه کنیم. ما در این زمینه با سکوت اساس‌نامه مواجه هستیم. اساسنامه درمورد این اختیارات سکوت کرده است. وقتی اساس‌نامه نسبت به موردی سکوت می‌کند، چه باید کرد؟ باید به عمومات قانون تجارت اشاره کرد. حال یک سوال شکل می‌گرد که آیا در حوزه اختیارات مجمع عمومی فوق‌العاده، در صورت سکوت، اصل بر صحت امر حقوقی است یا حرمت امر حقوقی؟ قانون تجارت پاسخ این سوال را در ماده 94 قداده است: قانون تجارت اصل را بر صحت اعمال حقوقی گذاشته است.  مجمع فوق‌العاده می‌توانست اساس‌نامه را تغییر دهد  رضوانی ادامه داد: من سوال دیگر مطرح می‌کنم: وظیفه تغییر اساسنامه با چه مرجعی است؟ وظیفه تغییر اساسنامه طبق‌‌ همان اساس‌نامه بر عهده مجمع عمومی فوق‌العاده است. حدنساب‌ها رعایت شده؛ تشریفات رعایت شده. اگر در آن مجمع فوق‌العاده تصویب می‌شد که عمر هیات مدیره از چهار به شش سال افزایش پیدا کند، شما می‌توانستید ایراد قانونی بگیرید؟ مجمع عمومی فوق‌العاده تشکیل شده است. کما اینکه قبلا دو سال را به چهار سال افزایش داده است. هیچ ایراد قانونی نمی‌توان گرفت. اما مجمع آمده است با اینکه این اختیار و توانایی را داشته، تصمیم مادون گرفته است در حالی که می‌توانست اساسنامه را تغییر دهد. سوال من از منتقدین این است: اگر هیات مدیره واقعا به دنبال طولانی کردن دوران تصدی‌گری خودش بود، چرا آن کار را نکرد؟ ‌ تصمیمی که در این مجمع گرفته شده، یک تصمیم اداری ناشی از اقتضائات خاص زمان و کاملا قانونی بوده است. پس هیات مدیره و شورای عالی بر اساس ماده 136 لایحه اصلاحی قانون تجارت، قانونی است و تا زمان انتخاب مدیران جدید، مسولیت دارد به وظایف خود عمل کند و این تکلیف قانونی است. پس همه ادعایی از این دست طرح می‌شود که هیات مدیره فعلی غیرقانونی است، بر اساس ماده 36 غیرقابل استعما است.  پوزش می‌خواهم  در ابتدای این نشست مدیرعامل خانه موسیقی درباره اعتراض برخی از منتقدان نسبت به «هنرجو» نامیدن آنان از سوی مدیران خانه موسیقی، گفت: متاسفانه این موضوع هم منشا یک سوتفاهم دیگر شد. در کجای کلام من توهین، تحقیر و یا کوچک شمردن بوده است؟ ‌ هیچ وقت مشی من این گونه نبوده و نیست. تربیت ما هم به گونه‌ای نبوده که توهین کنیم. اگر به اشتباه هنرمند، هنرجو خطاب گرفته، مد نظر من هم نبوده و سعی کردم اصلاح کنم. به هیچ عنوان به دنبال کوچک شمردن و تحقیر نیستیم و نبوده‌ایم و اگر هم این گونه تلقی شده، پوزش می‌خواهم.  نوربخش ادامه داد: طی 15 ساله گذشته شاهد تغییرات زیادی در خانه موسیقی بوده‌ایم. اگر هم افرادی طی این مدت مانده‌اند، حضورشان در یک سازوکار دیپلماتیک اتفاق افتاده است و ما به هیچ عنوان «انتصاب» نداشته‌ایم و مطابق اساسنامه انتخابات صورت گرفته است. وقتی نهادی تشکیل شده است، این نهاد قطعا تمام اعتبارش را از یک سری «نام‌ها» می‌گیرد و نمی‌توان این موضوع را انکار کرد. از ابتدای تشکیل خانه موسیقی چه اعضای هیات مدیره و چه شورای عالی، هیچ کدام نیامد‌ه‌اند که از خانه موسیقی نامی بگیرند. این افراد اعتبارشان را برای خانه موسیقی هزینه کرده‌اند.  تنها خواسته‌ی ما حضور نماینده خانه موسیقی بود  در بخش دیگری از این نشست شروین مهاجر نوازنده کمانچه و از منتقدانی که نامه نخست را امضا کرده‌، درباره لغو جلسه «گفتمان ضرب‌اصول» از سوی خانه موسیقی پرسشی را مطرح کرده که نوربخش در پاسخ به آن گفت: ماه‌ها پیش از طریق رسانه‌ها متوجه شدیم که اولین جلسه از گفتمان ضرب اصول قرار است با حضور منتقدان برگزار شود. موضوع «نقد عملکرد 15 ساله خانه موسیقی» برایم خیلی عجیب بود. در همین باره تماسی با معاون هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران داشتم و از ایشان سوال کردم که ماجرای این جلسه چیست؟ ‌بعد گفتند که جلسه این چنینی قرار است در فرهنگسرای ارسباران برگزار شود. من تنها سوالی که مطرح کردم این بود: چرا نماینده‌ای از خانه موسیقی دعوت نشده است؟ ایشان هم گفتند درست است و من از دوستان خواهش می‌کنم این نشست در تاریخ دیگری و با حضور نماینده خانه موسیقی برگزار شود. تنها خواسته ما این بود که نماینده خانه موسیقی حضور داشته باشد.  این خواننده موسیقی سنتی ادامه داد: در ادامه هم که این جلسه در قلهک برگزار شد و باز از ما دعوت نشد. بعد دیدیم که دوستان منتقد می‌گویند که در صورت استعفا می‌توانیم بنشینیم و صحبت کنیم. این صحبت‌ها فقط فضا را مه‌آلود کرد. ما طی این مدت بار‌ها اعلام کردیم که در خانه موسیقی به روی همه باز است و در اینجا تریبون آزاد وجود دارد و هرکس هر نقدی دارد می‌تواند بیاید. مگر ما تا با حال جلوی حضور کسی را گرفته‌ایم که در جلسات هر ماه ما نیاید؟ متاسفانه من در برخی از این رفتار‌ها حسن‌نیت ندیدم؛ البته که عده زیادی هم حسن‌نیت داشتند.  هدف منتقدان براندازی است؛ استقبال می‌کنیم  محمد سریر در ادامه این نشست در خصوص چرایی عدم پاسخ به نامه منتقدان، گفت: به هر حال مفاهمه هم معنایی دارد. وقتی این درخواست مطرح شد، من مشغله زیادی داشتم و برای یک مشکل شخصی مجبور شدم به خارج از کشور سفر کنم. وقتی هم که برگشتم، با انتشار دوباره نامه‌هایی مواجه شدم. به همین خاطر هم ما احساس کردیم که علاقه‌مندی برای صحبت نیست و منظور براندازی است که اتفاقا اصلا هم مشکلی ندارد. من به شخصه از خدا می‌خواهم دیگر مسول نباشم. چرا که این فعالیت در راه رضای خدا، باید حداقل دعایی پشتش باشد.  وی افزود: ما به هر حال باید بپذیریم که بخشی از این مواجهه‌ها به خاطر شرایط اجتماعی‌ است که داریم. این اتفاق‌ها در همه خانواده‌ها می‌افتد. همیشه باید راهی پیدا کرد. خانه موسیقی جایی نیست که بخواهید درآنجا بمانید. وقتی به مدیریت‌های پیشین بنگرید، متوجه این موضوع خواهید شد. که هر کس امده به سرعت خواسته فرار کند.  انتخابات از اسفند آغاز می‌شود؛ 2 یا 3 ماه زمان انتخابات است  نوربخش در ادامه این نشست با اشاره به زمان انتخابات بعدی، گفت: انتخابات ما از اسفند آغاز می‌شوند. ما همیشه انتخاباتمان در یک پروسه چندماه بوده است. ما تنها یک انتخابات نداریم. ما همیشه در تمام این سال‌ها انتخابات خانه موسیقی از زمان شروع انتخابات کانون‌ها تا به هیات مدیره برسد یک پروسه زمانی سه ماه یا حداقل دو ماهه داشته است. به این دلیل که ما نه کانون داریم و نه کانون باید مجموعه عمومی تشکیل بدهد و انتخابات برگزار کند. اکثر این کانون‌ها در نوبت اول به حدنساب قانونی نمی‌رسند. طبیعتا به نوبت دوم می‌روند که خودش طبق قانون یک پروسه زمانی 15-20 روزه دارد.  خانه موسیقی اساسا کسی را بیمه نمی‌کند  مدیرعامل خانه موسیقی در ادامه درباره بحث بیمه که از سوی یکی از سه منتقد حاضرل در این جلسخ مورد سوال قرار گرفت، گفت: خانه موسیقی نهاد واسط برای بیمه بوده است. خانه موسیقی اساسا کسی را بیمه نمی‌کند. صندوقی به نام صندوق اعتباری هنر وجود دارد که از طرف وزارت ارشاد تشکیل شده است. دولت هم به این صندق کمک می‌کند که بحث بیمه هنرمندان حل شود. این صندوق در دولت نهم و دهم با حجمی از بدهی به سازمان تامین اجتماعی مواجه شد. به همین دلیل سازمان تامین اجتماعی اعلام کرد که دیگر بیمه هنرمندان را ادامه نمی‌دهد. به همین خاطر دچار وقفه شدیم. ما قبلا اسامی را برای بیمه به صنودق معرفی می‌کردیم اما در ادامه صندوق اعلام کرد که می‌خواهد بیمه‌شوندگان را باز‌شناسی کند و خودش اقدام به ثبت نام اعضا کند.  چرا جشنواره موسیقی جوان از جشنواره موسیقی فجر تفکیک شد؟  وی در ادامه در خصوص پذیرش مسولیت ریاست جشنواره موسیقی فجر و شائبه دخالت خانه موسیقی در مراحل اجرایی برگزاری جشنواره، گفت: هر اتفاق موسیقایی که در این مملکت می‌افتد، به ما ربط دارد. این اعتقاد من است. در هر کجایی که می‌خواهد تخصصی به موسیقی پرداخته شود، به ما ربط پیدا می‌کند. ما هنرمندان صنفی و تخصصی موسیقی هستیم. و وظیفه‌مان است که دخالت کنیم. اما من سوالی در این باره دارم؟ چرا جشنواره موسیقی جوان از جشنواره موسیقی فجر تفکیک شد؟ مگر من و برخی از اعضای شورای عالی در جشنواره جوان نبودیم؟ چرا آن زمان سخن از دخالت‌های خانه موسیقی نبود؟ امثال من این اعتقاد را داشته‌اند که باید طوری حرکت کنیم تا در سال‌های آینده جشنواره را خانه موسیقی به طور کل برگزار کند. همه اتفاقات موسیقی را خانه موسیقی باید سامان بدهد. یا حتی بحث حضور اعضا در شوراهای ارشاد مطرح شده؛ چرا اعضای خانه نباید در شوراهای دفتر موسیقی حضور داشته باشند؟ این شورا باید از وزرات کشاورزی کار‌شناس بیاورد؟  در ادامه شروین مهاجر پشت تریبون قرار گرفت و بیانه اخیر منتقدان 167 نفره خانه موسیقی را خواند و پرسش‌هایی را از حمیدرضا نوربخش مطرح کرد. او برای بیان نظراتش به مصاحبه اخیر حسین علیزاده اشاره کرد که گفته بود خانه‌ای که نمی‌تواند ممنوعیت رئیس شورای عالی‌اش را پیگیری کند، حال چطور می‌خواهد حقوق دیگر اعضایش را پیگیری کند.  نوربخش در پاسخ به این موارد گفت: ممنوع‌الکاری رئیس شورای عالی را بیش‌ از هرکس من پیگیری کردم حتی در جلسه دیدار هنرمندان با رئیس جمهور هم این موضوع را مطرح کردم که ابعاد وسیعی هم پیدا کرد. بعد از این اتفاق هم به من گفتند که اینجا خانه موسیقی است نه خانه افراد خاص اما حال امروز می‌گویند چرا این موضوع را پیگیری نمی‌کنیم؟!

گرامیداشت شهید اسداللهی در مسجد بلال سازمان صداوسیما

گرامیداشت یاد و خاطره شهید دفاع از حریم اهل بیت(ع)، حاج حمید رضا اسداللهی از نخبگان تعاملات بین الملل در جبهه مقاومت همراه با سومین نشست از سلسله نشست های تخصصی «آینده شناسی انقلاب اسلامی مبتنی بر آرمان مهدوی»، با حضور نخبگان و اساتید جامعه علمی کشور، با موضوع بررسی گسترش نور در عرصه های جهانی و واکنش های انفعالی جبهه باطل در یمن، نیجریه، عربستان و... برگزار می‌شود.

در این نشست سخنران‌های مختلفی حضور دارند و قرار است در ساعت 11، از خانواده شهید اسداللهی تجلیل شود. این برنامه از ساعت 8:30 فردا پنجشنبه در مسجد بلال سازمان صدا و سیما برگزار می‌شود.

shahid

تصاویر جدید از انیمیشن سینمایی «فهرست مقدس»

«فهرست مقدس» که توسط محمد همدانی و در خانه انیمیشن اوج ساخته شده است، روایتگر یک داستان تاریخی برگرفته از قرآن است که ماجرای آن در شهر نجران کشور یمن می‌گذرد و زمان آن به صد سال قبل از ظهور دین اسلام بازمی‌گردد.

این انیمیشن سینمایی روایتی دراماتیک، رمانتیک و تراژیک دارد و داستان آن بر اساس سفر قهرمان فیلم با نام «هاران» شکل گرفته است.

محور اصلی انیمیشن «فهرست مقدس» به تعریف جدیدی که نظام سرمایه‌داری از یهودیت ارائه می‌کند اختصاص دارد که در این تعریف جدید، دین یهود سعی دارد مسیحیت را با خود و بر ضد اسلام همراه کند. این فیلم از جهات مختلفی متناسب با اتفاق‌های روز است.

بعد از امیدهای جدی که پس از نمایش «شاهزاده روم» در جشنواره سال گذشته فیلم فجر ایجاد شد، این دومین گروه از هنرمندان و جوانان فعال جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی هستند که یک محصول پویانمایی در ترازی قابل توجه و متعالی ارائه کرده‌اند.

تصاویر جدید از انیمیشن سینمایی «فهرست مقدس»

عوامل این انیمیشن سینمایی عبارتند از تهیه کننده و کارگردان: محمدامین همدانی، نویسنده: هومان فاضل، مدیر تولید: وحید چالاک، مصطفی شاهمردانی و حسین صفارزادگان، مدیر دوبلاژ: مریم شیرزاد، موسیقی: بهزاد عبدی، تدوین: محمد امین همدانی، محصول سازمان هنری رسانه ای اوج.

«آلیس مونرو» فراز و فرود داستان‌هایش را در ذهن مخاطب می‌سازد

وی سپس گفت: آلیس مونرو در حرفه نوشتن نسبتاً دیر به موفقیت رسید. نخستین مجموعه داستانش، «رقص سایه‌های شاد» را در سال ۱۹۶۸ در ۳۷ سالگی منتشر کرد. اگرچه همین مجموعه نخستین جایزه فرماندار کل کانادا را نصیبش کرد ولی در دهه ۱۹۷۰ به تدریج آوازه‌اش به بیرون از کانادا رسید. او از کودکی می‌دانست می‌خواهد نویسنده شود.

 دقیقی ادامه داد: آلیس مونرو  در سال ۱۹۳۱ در شهر کوچک وینگهم کانادا به دنیا آمد. پدرش کشاورز و مادرش معلم مدرسه بود. او در برخی از داستان‌هایش، به ویژه در مجموعه «چشم انداز کسل راک» و چند داستان از مجموعه آخرش «زندگی عزیز» به گوشه‌ای از زندگی خود و خانواده و اجداد اسکاتلندی ایرلندی‌اش اشاره می‌کند.

به گفته این مترجم، مونرو تا پیش از انتخاب نویسندگی به عنوان یک حرفه، مشاغلی چون پیشخدمتی و تصدی کتابخانه را تجربه کرده بود و حتی مدتی نیز در مزارع تنباکو مشغول به کار بود. او در سال ۱۹۴۹ با بورس تحصیلی به دانشگاه وسترن انتاریو راه پیدا کرد و در رشته ادبیات انگلیسی مشغول به تحصیل شد. با این حال او سال ۱۹۵۱ دانشگاه را ترک کرد تا ازدواج کند. او سال ۱۹۶۳ به ویکتوریا نقل مکان کرد و کتابفروشی «کتاب مونرو» را با همسرش افتتاح کرد که هنوز همسر سابق در این کتا فروشی مشغول به کار است.

دقیقی ادامه داد: مونرو ۲۱ سال پس از ازدواج در حالی که سه دختر داشت از همسرش جدا شد و نویسنده مقیم در دانشگاه  وسترن انتاریو شد. او در سال ۱۹۷۶ دوباره و این بار با جرالد فرملین که شاعر، فیلسوف و جغرافیدان بود ازدواج کرد. او عشق بزرگ زندگی آلیس بود و در بهار سال ۲۰۱۳ درگذشت.

به گفته دقیقی، داستان‌های مونرو بی‌شک از داستان‌های ماندگار ادبیات داستانی است و داستان‌هایش از نظر قدرت ادبی به رمان پهلو می‌زند و در بستری آرام از زندگی اتفاق می‌افتند. ولی در زیر جریان آرام داستان‌های او اغلب رازی، رویدادی تلخ یا شیرین رفته رفته آشکار می‌شود. او راوی شکیبایی لحظه‌های روشنگر است. با شناختی عمیق از ذهن و روان انسان‌ها و طنزی عمیق و زیرپوستی. او فراز و فرود داستان‌هایش را در ذهن مخاطب می‌سازد.

وی ادامه داد: مونرو به ویژه در داستان‌های اولیه‌اش به مضامینی چون بلوغ و کنار آمدن با خانواده پرداخته است. اما با گذر سن، توجه او به میانسالی و تنهایی بیشتر شده است. زادگاه مونرو شهر کوچک وینگهم در ایالت انتاریوی کاناداست و فضای داستان‌هایش هم غالباً شهرهای کوچک این ایالت است. داستان‌هایش معمولاً روندی آرام دارند، ولی حادثه‌ای در زیر این سطح آرام جریان دارد که مونرو در طول داستان با ظرافت از آن رازگشایی می‌کند و در پایان خواننده را شگفت زده برجا می‌گذارد.

به گفته دقیقی، مونرو مضامین داستان‌های خود را از زندگی روزمره مردم انتخاب می‌کند و نگاه ویژه‌ای به مسائل و جزییات زندگی زنان دارد. اگرچه به مشکلات و دغدغه‌های دختران جوان علاقه دارد، در کتاب‌های اخیرش به مسائل زنان میانسال و سالمند توجه بیشتری نشان داده است. خاطره در داستان‌هایش نقش مهمی دارد. شخصیت‌هایش را عمیقاً می‌شناسد و درباره زندگی آنها تامل می‌کند و دیالوگ‌ها را با مهارت به کار می‌گیرد. صداقت در بیان، زبان شفاف و روان و دقت در جزییات از ویژگی‌های داستان‌های اوست.

مترجم مجموعه داستان «فرار» با بیان این مطلب که در داستان‌های مونرو مسائلی مطرح می‌شود که زنان کم و بیش در جوامع با آن روبرو هستند، گفت: اما در داستان‌های او خبری از شعارهای برابری خواهانه خبری نیست. زنان داستان‌هایش مانند نویسنده با زندگی خود در جست و جوی برابری هستند و اغلب در عمل به استقلالی زنانه دست می‌یابند.

به گفته دقیقی، مونرو با هر کتابی که نوشته گام در مسیر کمال داستان نویسی برداشته است. وقتی داستان‌های او را مطالعه می‌کنید به مرور شاهد پیچیده و لایه لایه شدن داستان‌هایش می‌شویم. گویی شناختش از ذهن و روان انسان‌ها با گذشت زمان عمق بیشتری پیدا کرده است.

وی افزود: مونرو تاکنون جوایز ادبی معتبری را از آن خود کرده است و مهمترین جایزه او نوبل ادبیات است. اما به خاطر اینکه او فردی منزوی و خجالتی است، حتی حاضر نشد که برای دریافت جایزه‌اش در مراسم جایزه شرکت کند. او نخستین نویسنده‌ای است که داستان کوتاه می‌نویسد و موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شده است و دریافت جایزه ادبیات نوبل توسط او دوباره نگاه‌ها را معطوف به داستان کوتاه کرده است.

به گفته دقیقی، مونرو پس از دریافت جایزه ادبی تریلیوم برای مجموعه داستان «زندگی عزیز» عنوان کرد از دنیای نویسندگی خداحافظی می‌کند. او هر بار پس از انتشار مجموعه داستانش عنوان کرده که می‌خواهد از نویسندگی خداحافظی کند تا به سفر برود و از زندگی‌اش لذت ببرد اما پس از مدتی دوباره خبر انتشار کتاب جدیدش منتشر شده است. او پس از دریافت جایزه نوبل نیز عنوان کرد که از نویسندگی خداحافظی می‌کند اما پس از مدتی خبر انتشار مجموعه داستانش منتشر شد.

دقیقی در پایان صحبت‌هایش گفت: مونرو با داستان‌هایی که نوشته توانسته مخاطبان گسترده‌ای به دست بیاورد. هر کتاب او اتفاق مهمی در دنیای نشر انگلیسی زبان محسوب می‌شود. او حق بزرگی به گردن داستان کوتاه دارد.

طالب ریفاعی به نامه اعتراض رییس سازمان میراث فرهنگی پاسخ داد

بدینوسیله از جنابعالی برای ارسال نامه مورخ ۲۲ دسامبر۲۰۱۵ درخصوص اطلاعیه اخیر دولت آمریکا پیرامون برنامه لغو روادیدش تشکر می کنم. در ابتدا به مناسبت آغاز فصل جدید زمستان برای شما و همکارانتان بهترین آرزوها را داشته و امید است در سال پیش رو، همکاری های سازنده میان سازمان ما و شما مستمر باشد.

طی سالها، سازمان جهانی گردشگری ملل متحد، تسهیل روادید را به عنوان ابزاری کارآمد برای گسترش رشد اقتصادی و اجتماعی از طریق گردشگری ترویج داده است و کماکان بر اساس ماده ۸ کداخلاق گردشگری UNWTO ، تمام کشورها را به ارتقا و ترویج سفر یکپارچه و آزادی در حرکت گردشگران فرا می خواند و این درحالیست که حق حاکمیتی برای کنترل ورود اتباع خارجی به قلمرو آنها، مسلم شمرده می شود.

امنیت بالطبع اولویتی برای تمام شهروندان و بازدیدکنندگان است و تلاشی در راستای تجربه رضایت بخشی برای بازدید کنندگان و حصول رشد پایدار طولانی مدت بخش گردشگری است. علی هذا، ایمنی و امنیت و سفر یکپارچه در تضاد با یکدیگر نیست. بالعکس، تسهیل سفر و امنیت می توانند در کنار یکدیگر با حفظ امنیت ملی فرصتی را برای کشورها برای ارتقا و توسعه سفر و گردشگری به عنوان فعالیتی اجتماعی -اقتصادی ایجاد کنند. با استفاده از تکنولوژی مناسب با سیستم روادید هر کشور، می تواند موجبات سفری قابل دسترس تر و مناسب درکنار افزایش امنیت فراهم کرد.

 سازمان جهانی گردشگری ملل متحد شاهد اهمیتی که دولت شما به توسعه و ارتقای صنعت گردشگری می دهد بوده است که حضور اخیر آن مقام عالی در کارگاه آمار و حساب های اقماری که اخیراً در تهران برگزار شد، خود دال بر این مهم است. مطمئن هستم کشور ایران با بهره مندی از منابع طبیعی و فرهنگی غنی، موفقیت های حاصله در گردشگری داخلی و بین المللی را با وجود تمام فراز و نشیب ها افزایش خواهد داد.

اگر روزی مشکلات‌مان در جامعه حل شود دیگر رمان خوب نخواهیم داشت

در این نشست سوسن شریعتی استاد دانشگاه تهران در سخنانی عنوان کرد: بعد از خواندن این رمان به این فکر کردم که چرا من را برای این نشست دعوت کرده‌اند؟ چون زن هستم؟ شاید. این بهانه خوبی است. شاید فکر کرده‌اند که من هم زنی هستم که تجربه غربت طولانی را داشته‌ام. این هم بهانه خوبی می‌تواند باشد. شاید هم به اینجا دعوت شدم چون زنی هستم که پس از ۲۰ سال مهاجرت، دوباره به ایران برگشته‌ام؟ شاید دعوت شدم چون فهمیدم هر جای دنیا بروم باز هم آسمان همین رنگ است.

وی افزود: آدم‌هایی مثل شخصیت‌های این رمان در دامان امثال من و شما بزرگ شده‌اند.  

شریعتی افزود: در این رمان سه زن از افق‌های طبقاتی مختلف را می‌بینیم که از قضا همگی درس‌شان تمام شده است؛ یکی مرفه است، یکی خوشبین است و یکی هم صاحب خانواده‌ای سنتی. هر سه آنها در طبقه مرفه شهری رو به بالا زندگی می‌کنند اما از نظر فرهنگی بسیار شبیه به هم هستند. اینکه به سینمای مدرن علاقه دارند و امثال کیشلوفسکی یا به شعرهای بوکوفسکی و موسیقی شوپن گاه گوش می‌دهند همه به ما می‌گوید که این سه هوس طور دیگر بودن و طور دیگر زیستن را در سر دارند و جهان بیرونی و دیروزی خود را بسیار کوچک می‌دانند. زندگی این سه زن در سه امکان خلاصه شده و موقعیت‌های آنها در این سه امکان است که آن را می‌سازد. این سه در واقع سه زن گرفتار در موقعیت‌های بی‌بازگشت هستند و ناچار از انتخاب و در نهایت نیز خود را در راهی بی‌بازگشت می‌بینند که در آن ناچار از انتخاب هستند؛ انتخاب میان افراد و آرزوهایشان، بین تنهاییها و رویاهایشان و یا بین عشق و آرزوهایشان.

این استاد دانشگاه ادامه داد: آزادی سه شخصیت زن داستان در برقراری ارتباط با محیط اطرافشان آنها را در موقعیت مخالفت با هم‌اکنون و همین جایشان قرار می‌دهد و نسبت آنها را با هم مغشوش می‌کند بر همین اساس بر این باورم که این رمان سعی دارد بگوید چرا آنها آنچه را که ندارند، دوست می‌دارند. به نظر من آنها به خاطر همین دوست نداشتن آنچه که دارند سلف ما هستند. در افسانه‌های یونانی نیز با شخصیتی به نام اروس مواجهیم که آنچه را که دارد نمی‌پسندد و زمانی که مطلوبش را به دست می‌آورد دیگر حس می‌کند انگیزه‌ای ندارد پس به دنبال کسب چیزی دیگر و افسوس برای نداشتنش می‌رود. این رمان برای من چنین حسی را داشت، حسی آکنده از کم بود و ملال و بر همین اساس نیز بحرانی که در الگوی زنانگی در آن مطرح می‌شد و تلاش این سه زن برای یافتن نقاط تکیه بیشتری که به دستش نمی‌آوردند، برایم جذاب بود.

نوید تولد یک نویسنده تمام عیار

در ادامه این نشست مصطفی مستور، نویسنده و عضو هیئت علمی جایزه ادبی جلال‌آل احمد نیز در سخنانی گفت: سالینجر جمله معروفی دارد که می‌گوید: وقتی از کتابی لذت می‌برم دوست دارم  نویسنده‌اش دوستم باشد تا تلفن را بردارم و با او درباره کتاب صحبت کنم. به نظر من کتاب خوب کتابی است که وقتی خواندیمش، بخواهیم با شخصیت‌های آن حرف بزنیم.

وی افزود: ادبیات زنان را نمی‌شود بدون توجه به موقعیت اجتماعی زنان توصیف کرد. من بر این باورم که موقعیت زنان در جامعه ما طی چند دهه اخیر بسیار بهتر شده است و تحصیلات و رسانه‌ها در زنان اشتیاقی ایجاد کرده‌اند که آنها را به سوی تحقیق سوق می‌دهد اما با این وجود کماکان نگاه مردسالار در سیاست و اجتماع  را می‌شود هنوز حس کرد.

مستور ادامه داد: از هم گسیختگی، منجر به ایجاد نوعی نارضایتی می‌شود که گوهر داستان را شکل می‌دهد. در این داستان هم عدم تعادل به خوبی لمس شده است.

این نویسنده در ادامه به مسائل اجتماعی زنان در جامعه ایرانی اشاره کرد و گفت: در طبقه متوسط ما دگرگونی‌‌هایی رخ داده است. سن ازدواج بالا رفته و تعدد فرزندان کم شده و کنترل مردها نیز به خانواده‌ها کمتر شده است در واقع نوعی فردیت بر زن حاصل شده و تفاوت اصلی میان داستان مدرن و سنتی نیز در برجسته بودن این فردیت‌ها و عبور نویسنده از صافی آنهاست. از سوی دیگر باید قبول کنیم که حساسیت زنان بیش از مردان است و به شکل طبیعی چیزهایی را می‌بینند که مردان قادر به دیدنش نیستند. این جزئی نگری یکی از ابزارهای خوبی است که نویسنده برای نوشتن در اختیار دارد و داستانش را با آن شکل می‌دهد. در این رمان نیز ما با چنین موقعیتی روبروییم. یک زن بیش از حد بر شوهرش تکیه کرده و دیگری از آینده‌اش تردید دارد و...

مستور افزود: در پاییز فصل آخر سال است بخش عمده‌ای از شخصیت‌ها بر پایه حدیث نفس شکل می‌گیرند و حرف‌هایی بسیار معمولی می‌زنند. در واقع آنها بخش‌های بیرونی ساده و پیش پا افتاده دارند اما وقتی به عمقشان می‌رویم متوجه می‌شویم که از قضا این افراد معمولی چقدر عمیق هستند.

وی همچنین افزود: من  در آثار داستان‌نویسان زن کمتر دیده‌ام که مطالب عمیق فلسفی یا دریافت‌های عمیق از زندگی مطرح شود اما در اینجا شاهدیم که نویسنده دریافت‌های خودش از زندگی را که واقعی است مورد توجه قرار می‌دهد. این رمان زبان روایت خوبی دارد و در تصویرسازی و تشبیه نیز بسیار موفق است. نویسنده زاویه دید هوشمندانه‌ای انتخاب کرده است. انتخاب اول شخص حرکتی بسیار مدرن برای داستان نویسی است. زمان حال قطعیت گذشته را ندارد و با تردید روایت می‌شود.

مستور تصریح کرد: تا همینجا نیز نوشتن رمان توسط خانم مرعشی که به گمانم روزی دوست داشتند موسیقی‌دان شوند بسیار امیدوارکننده است و نوید حضور یک نویسنده موفق به ادبیات ایران را می‌دهد. به نظرم اگر روزی مشکلات ما در جامعه ایران حل شود دیگر رمان خوبی نخواهیم داشت هرچند که زندگی بسیار خوبی خواهیم داشت.